Obraz wyraża zainteresowanie malarza rejonem Dolnego Śląska i sztuką Caspara Davida Friedricha, łączoną z romantycznym pejzażem. Podróże Wańka do dolnośląskich miasteczek, opisywanych przez niego jako „stolice księstw i strażnice własnych, zapomnianych tajemnic”, obfitowały we wrażenia nieporównywalne z doświadczeniami znanymi np. z Mazowsza. Obraz z przedstawieniem monumentalnej architektury (najprawdopodobniej ratusza), podobnie jak inne płótna malarza kryje w sobie sekret. Pozbawiony ludzi fragment miasteczka, namalowany z realistyczną precyzją i dbałością o detale, sprawia wrażenie sennego marzenia, swoistej scenografii dla nieokreślonych w czasie zdarzeń. Kluczowymi elementami kompozycyjnymi i znaczeniowymi są tu trzy enigmatyczne obiekty, jakby sprzecznie komunikujące funkcjonalność miejsca. Chorągiew powiewa na dachu budynku, sznur blokuje drogę do głównego wejścia, a szklana, czerwona kula na cokole upamiętnia zdarzenie lub osobę.

Michał Jachuła