Obraz należy do drugiego okresu twórczości Andrzeja Konwerskiego. W pierwszym okresie posługiwał się on prawie wyłącznie czernią i bielą. Przełomowy był rok 74/75 kiedy wprowadził czerwień, aby wzbogacić swoją twórczość o nowe funkcje kompozycyjne i symboliczne. Mimo wyraźnego zawężenia palety, osiąga duże nasycenie barw (często podkreślone przez impasty) i zaskakującą mnogość odcieni. Postać pierrota, klowna, marionetki, często ukazana na tle większej zbiorowości, jest typowa dla artysty.