Zainteresowania lingwistyczne Andrzeja Dłużniewskiego znalazły naturalne odbicie w obrazach artysty. Kluczowe dla jego działań było spostrzeżenie, że niemieckie słowo „der Tod” jest rodzaju męskiego, a po polsku „śmierć” jest żeńska. I niezależnie, czy znaczenie konkretnych słów pojmujemy jednakowo, czy różnie, w każdym języku mają one swoją inną przynależność rodzajową. Artysta, zadając sobie pytanie, co o tym zdecydowało, zaczął śledzić zależność między sensem a rodzajem i dla uporządkowania swoich poszukiwań konsekwentnie oznaczał rodzaj męski kolorem czerwonym, żeński – niebieskim, a nijaki – zielonym.