brak miejsc 

wstęp bezpłatny po potwierdzeniu zapisu
dojazd we własnym zakresie
prowadzenie: Anna Maria Rudzka
liczba miejsc: 20
godziny: 12:00-13:30 (1,5h)
miejsce spotkania: ul. Nobla 23-25, Warszawa

Wystawa ceramiki Henryka Luli jest świetną okazją do odwiedzenia miejsc na co dzień niedostępnych dla publiczności. Częścią programu jej towarzyszącego są wizyty studyjne w historycznych i współczesnych pracowniach ceramicznych. Dają one możliwość zapoznania się z warsztatem oraz rodzinnymi zbiorami prac słynnych polskich ceramików. Kolejnym punktem w programie cyklu wizyt jest pracownia Wandy i Józefa Gosławskich na Saskiej Kępie.

Dziś pracownia Gosławskich jest właściwie prywatnym muzeum, w którym zachowały się modele gipsowe, odlewy z brązu, ceramika i unikalne archiwalia. Kontynuuje tradycję domu otwartego, goszcząc okazjonalnie zwiedzających i grupy studentów historii sztuki oraz artystów. Tym razem otwiera się dla publiczności Zachęty. Przewodniczką po pracowni i twórczości Józefa i Wandy Goslawskich będzie historyczka sztuki, prywatnie córka artystów dr Maria Anna Rudzka.

Dr Maria Anna Rudzka — historyczka sztuki, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pracowała w Instytucie Sztuki PAN i w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jej praca doktorska poświęcona była pracowni rzeźbiarskiej prof. Tadeusza Breyera na warszawskiej ASP w latach 1923-1939. Córka Józefa i Wandy Gosławskich, opiekunka ich pracowni.

Józef Gosławski — (1908-1963) kształcił się w Krakowie, Warszawie i Rzymie. Po wojnie był zatrudniony w państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Wanda Gosławska (1922-2020) była jego studentką. Ta artystyczna para współpracowała przy wielu realizacjach, rozwijając jednocześnie własne pola twórczości. Józef Gosławski oprócz form monumentalnych (grupa alegoryczna Muzyka na warszawskim MDM, pomnik Nigdy wojny w Żabikowie, pomnik Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli) projektował medale i monety (w tym kultową pięciozłotówkę z rybakiem). Wanda działała głównie w obszarze ceramiki, a zwłaszcza jej zdobienia. Dekorowała formy najczęściej projektowane przez jej męża. Wiele lat pracowała w Cepelii jako starszy inspektor nadzoru artystycznego.