Jesienią 2019 Zachęta jest nawiedzana przez duchy przeszłości. Na placu Małachowskiego stanęła Prosta tęcza Marka Sobczyka — odtworzenie tęczy, która w 1991 roku pojawiła się jako element tutejszej wystawy Epitafium i siedem przestrzeni. Drogi, tradycje, osobliwości życia duchowego w Polsce odbite w lustrze sztuki pod koniec XX wieku przygotowanej przez Janusza Boguckiego i Ninę Smolarz. Tęcza stała na placu Małachowskiego do roku 1993, teraz powraca po 28 latach. Wewnątrz Zachęty możemy natomiast obejrzeć wystawę Strajk prezentującą prace niemieckiej rzeźbiarki, malarki i graficzki Käthe Kollwitz. Ją też można uznać za rodzaj powrotu — w 1951 roku w galerii, wówczas funkcjonującej pod nazwą Centralne Biuro Wystaw Artystycznych, odbyła się słynna monograficzna wystawa Kollwitz. Strajk prezentuje wybrane prace artystki, ale też przypomina kontekst i recepcję wystawy z 1951 roku. Kurator postanowił pokazać na niej również prace dwóch artystek, których twórczość wchodzi w dialog z dziełami Kollwitz. Czy tęczę i Strajk można uznać za odtworzenie wydarzeń z przeszłości? A może współczesny kontekst zmienia na tyle dużo, że nie można nawet snuć analogii?

prowadzenie: Sara Herczyńska

Wydarzenie współfinansowane ze środków m.st. Warszawy: