Pustynia Tatarów (Il deserto dei Tartari), reż. Valerio Zurlini,  Włochy Francja, RFN, 1976, 140 min

Film z polskimi napisami, przystosowany dla osób niesłyszących

Ekranizacja słynnej powieści Dino Buzzatiego pod tym samym tytułem. Pustynia Tatarów wydana została w 1940 roku, a jej polskie tłumaczenie ukazało się w latach 70., po międzynarodowej  premierze filmu (polska premiera w 1978). Dino Buzzati-Traverso (1906–1972) był włoskim pisarzem, poetą, malarzem i dziennikarzem. Pokaz filmowej adaptacji jego powieści towarzyszy wystawie Marii Anto, ze względu na przyjaźń, która łączyła ją z autorem. Surrealizm, czy może raczej realizm magiczny jego tekstów wydaje się współgrać z charakterem i nastrojem malarstwa Anto.

Reżyserem filmu jest Valerio Zurlini — wybitny włoski reżyser słynący szczególnie z adaptacji filmowych klasyki literatury. Fabuła toczy się w bliżej nieokreślonej, fikcyjnej, choć „ubranej” w historyczny kostium rzeczywistości. Głównym bohaterem jest Drogo, młody żołnierz oddelegowany do pełnienia posterunku w przygranicznej twierdzy. Jedynym zadaniem jego oraz niewielkiej załogi fortecy jest wypatrywanie mających przybyć z pustyni Tatarów…  

Film zdobył szereg nagród (w tym włoskiego Oscara, czyli Davida di Donatello), występuje w nim cała plejada międzynarodowych aktorów, a w pamięć szczególnie zapadają niezwykłe zdjęcia Luciana Tovolego inspirowane malarstwem Giorgia de Chirico (1888–1978).

Materiał pochodzi ze zbiorów Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego: