Na wystawie Jarosława Kozakiewicza spróbujemy przyjąć perspektywę, z jakiej na świat patrzy ten artysta. Na rzeźbę i architekturę spojrzymy przez pryzmat ludzkiego ciała, a na ciało w sposób geometryczny. Przyjmiemy zarówno analityczny, badawczy punkt widzenia, jak i subiektywny, oparty na emocjach, wrażeniach i zasadzie swobodnych skojarzeń. Zastanowimy się nad różnymi zagadnieniami pojawiającymi się na wystawie, m.in. opozycją wnętrza i zewnętrza, związkom ludzkiego ciała, umysłu i kosmosu, istocie domu/siedliska. Rzeźby Kozakiewicza umieścimy w różnych kontekstach, interpretując je jako abstrakcyjne konstrukcje, funkcjonalne elementy architektury czy wreszcie żywe organizmy.

prowadzenie: Marcin Matuszewski