Wystawa Między kolektywizmem a indywidualizmem — awangarda japońska w latach 50. i 60. XX wieku jest świadectwem czasów powojennych, w których do głosu doszło pokolenie japońskich twórców odrzucających stare porządki społeczne i artystyczne. W trakcie oprowadzania podjęta zostanie próba określenia związków japońskich sztuk wizualnych i performatywnych z przemianami społecznymi oraz politycznymi Japonii środkowej ery Shōwa (1926–1989). Okres ten charakteryzowała demokratyzacja systemu politycznego, rosnący pluralizm mediów, sukces gospodarczy i uznanie na arenie międzynarodowej. Powrót do grona krajów rozwiniętych, po klęsce wojennej, przypieczętowany organizacją pierwszej Olimpiady tokijskiej w roku 1964, spowodował, iż wielu twórców, w tym graficy Ikkō Tanaka oraz Tadanori Yokoo rozpoczęli poszukiwania globalnie zrozumiałych środków wyrazu. Z drugiej strony uwikłanie Japonii w konflikt zimnowojenny, po stronie USA, zaowocowało rewoltą studencką końca lat 60. i radykalnymi aktami sprzeciwu w polu sztuki, które znalazły wyraz w działaniach grupy Zero Jigen czy Michio Horikawy. Podczas oprowadzania szczególna uwaga zostanie poświęcona świetnie udokumentowanym na wystawie sztukom performatywnym, m.in.  początkom tańca butō i postaci jego pioniera Tatsumiego Hijikaty, performansom grupy Hi Red Center oraz nawiązującej do teatru nō twórczości dramatycznej Yukio Mishimy.

dr Jakub Karpoluk — badacz kultury wizualnej, japonista, twórca teatralny i kurator, adiunkt na Wydziale Sztuki Nowych Mediów oraz Wydziale Kultury Japonii PJATK, wykładowca Instytutu Sztuki PAN. Stypendysta Japan Foundation, studiował m.in. na Uniwersytecie Waseda, w Tokio, uczył się także sztuki aktorskiej japońskiego, tradycyjnego teatru nō. Produkował oraz występował w spektaklach teatralnych w Polsce, Japonii, Austrii, Francji i Niemczech, m.in. w Teatrze Narodowym w Warszawie, Odeon Theater w Wiedniu i w Maison de la Culture du Japon w Paryżu, od wielu lat współpracuje z tokijskim Teatrem Tessenkai.  Współpracował m.in. z Zachętą — Narodową Galerią Sztuki, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Muzeum Łazienki Królewskie, Filmoteką Narodową i Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina.