Drzeworyt jest jedną z najstarszych technik graficznych, znanych od starożytności. Proste narzędzia potrzebne do jego wykonania – drewniany klocek, rylec, farba i arkusz papieru – dawały tak szeroki wachlarz możliwości stylistycznych, że sięgali po niego artyści reprezentujący rozmaite nurty w sztuce. Od precyzji po uproszczenia, od delikatnej miękkości po kontrastowe, ostre cięcia – umiejętnie uprawiany zdawał się oferować wszystko. Pozornie intymny ze względu na niewielki często format i delikatne podłoże, kusił szeroką dostępnością wynikającą z wielości drzeworytniczych odbitek. Nie dziwi więc, że stosowali go liczni twórcy, od Albrechta Dürera i Ugona da Carpiego po Edvarda Muncha i Paula Gaugaina, czy drzeworytników warszawskich z Władysławem Skoczylasem na czele.

Wykład towarzyszy wystawie „Kulisiewicz. Lapidarne piękno”.

Urszula Dragońska – historyczka sztuki, kuratorka grafiki nowoczesnej w Gabinecie Rycin Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, autorka publikacji dotyczących kolekcjonerstwa rycin i rysunków oraz historii grafiki polskiej od przełomu XIX i XX w.